"Le Chalet Dans La Brune" (เลอ ชาเลท์ ดองส์ ลา บรูน)
เป็นชื่อที่ตั้งให้กับ "บ้านไร่ในสายหมอก" หรือ "Cottage in the mist"
ความหมายประมาณว่า "กระท่อมในสายหมอก" นั่นแล
ลงภาพในไร่มาหลายทริปหลายเอ็นทรี่ ยังไม่เคยลงภาพทางเข้าเลย สภาพเป็นเช่นนี้
มีลาดยางตอนต้นนิดหนึ่ง ระหว่างทางมีถนนปูนหน่อยหนึ่ง ที่เหลือเป็นทางลูกรังเป็น
ระยะทางสิบกว่ากิโล
ถนนลูกรังขึ้นเนิน ลงเนิน บางช่วงก็ชัน หน้าฝนถนนเละไปด้วยโคลน ที่เห็นนี้ผู้ใหญ่บ้าน
เพิ่งเอารถเกรดมาเกลี่ยผิวถนนให้เรียบ สองข้างทางเจอแต่ไร่อ้อย ไร่ข้าวโพด หากเข้าไป
ตอนกลางคืนไม่เห็นแสงไฟเลยล่ะ
เอ็นทรี่ก่อนๆ ตอนแรกผมเรียกว่า "บ้านบนเนิน" ต่อมาเรียกว่า "บ้านไร่ในสายหมอก"
เพิ่งมีพี่ที่ทำงานท่านหนึ่งที่ไปทริปล่าสุดด้วยกันช่วยตั้งชื่อเป็นภาษาฝรั่งเศสให้นี่ล่ะ
"Le Chalet Dans La Brune" ฟังดูดี โรแมนติคเชียว
คุณพี่เอียด เจ้าของบ้านไร่ นายอ๊อดแสดงบทพลขับ คุณวิภาดาน้องสาวพี่เอียด เธอมีไร่
อยู่อีกฟากด้านหลังเนินลูกนี้
เดินขึ้นบ้านก็เจอกุ๊กยืนยิ้มต้อนรับอยู่ที่ชานหน้าบ้าน
ดอกดาวเรืองปลอมดูเหมือนของจริงมาก ผึ้งน้อยยังโดนหลอกให้มาตอม คิดว่าเป็น
ดอกไม้จริง เห็นตอมแบบงงๆ อยู่นานสองนาน แล้วจะได้น้ำหวานมั้ยเนี่ย
เอ็นทรี่ก่อนๆ ลงภาพเช้าวันเสาร์หมอกลงจัด รุ่งขึ้นเช้าวันอาทิตย์มีหมอกบางๆ จางๆ
เห็นสายหมอกต้องแสงตะวันแล้วดูอบอุ่นใจ
ม่านหมอกบดบังทำให้เห็นทิวเขาเป็นชั้นๆ
เมื่อก่อนมีกระถางต้นไม้ กล้วยไม้จริง แขวนอยู่ที่ชายคา แต่คนงานไม่ค่อยดูแลรดน้ำให้
ก็เลยเปลี่ยนเป็นกระถางดอกไม้ปลอม ก็พอเข้ากับบรรยากาศได้อยู่เนอะ
ผมชอบมองหมอกจังเลย เหมือนนั่งดูภาพวาด ดูไปใจลอยไปไกลถึงใครบางคน
หมอกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณ ไกลสุดลูกหูลูกตา
อากาศยามเช้าเนี่ย เหมาะแก่การเดินชมไร่นักแล
ถนนหลังบ้านที่มุ่งสู่ถนนสายดอกไม้และป่าสักทอง
มื้อเช้า มื้อเที่ยง มื้อค่ำ เราทานอาหารกันที่ "ระเบียงอิ่มใจ" แห่งนี้
แม้นเป็นดอกไม้ปลอม แต่ก็ไม่ทำให้เสียบรรยากาศ ดูสวยดีเหมือนกัน
เก็บดอกจำปีจากต้นที่อยู่ข้างๆ บ้านมาดม หอมชื่นใจ
เวลาไปบ้านไร่ ชอบเดินชมของตกแต่งที่ประดับอยู่ในบ้าน เพลินตาดี
พี่เอียดไปเที่ยวเมืองนอกบ่อย มักซื้อของที่ระลึก ของแต่งบ้านติดไม้ติดมือกลับมา
ล้วนเป็นของที่น่ารักๆ ทั้นนั้นเลย
เลอ ชาเลท์ ดองส์ ลาบรูน ...... เฌอแตม...........
บ้านไร่ในสายหมอก........ฉันรักเธอ..........
