บอกก่อนนะเออ เอนทรี่นี้ไม่เกี่ยวกะหนังอรหันต์ซัมเมอร์สักนิดเดียว ครือว่า.......
อยากจะเล่าเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเกี่ยวกับเณรให้ฟัง ตอนปิดเทอมฤดูร้อน ผู้ปกครอง
นิยมให้บุตรหลานบวชเณรหมู่ หลานชายข้าพเจ้าซึ่งเป็นลูกของพี่ชายก็บวชหมู่
กับเพื่อนๆ ที่โรงเรียน วัดอยู่แถวๆ นครปฐม
ตอนไปเยี่ยมหลานเณรที่วัด เหล่าเณรกำลังนั่งฟังหลวงพ่อเทศน์ในศาลากันอยู่
เณรก็ยังเด็กๆ ไม่ค่อยสนใจฟังหลวงพ่อเทศน์ หันหน้าไปคุยกันเสียงเซ็งแซ่
ลั่นศาลาวัด ได้ยินหลวงพ่อตะโกนใส่ไมค์ ดุเณรให้นั่งสำรวมเพราะหวอออก
ฟังดูก็ขำขำ
หลังจากเทศน์จบ เณรเดินเข้าแถวไปรับบิณฑบาต แต่ละรูปก็ถือบาตรถือช้อนกัน
มีเณรหลายรูปไม่ถือบาตรกลับถือจานบ้าง ถือหม้อบ้าง ถือกะละมังบ้าง
ด้วยความสงสัยก็ถามแม่ค้าแถวๆ นั้น ได้ความว่า จริงๆ ตอนบวชทุกรูปต้องมี
ของใช้ประจำตัวครบ พอบวชไปสักพักของเริ่มหาย ข้าพเจ้าก็สงสัยว่าบาตร
จะหายกันหลายคนได้ไง
หลังฉันอาหาร ล้างบาตรเสร็จจะนำไปวางผึ่งบนโต๊ะ ระเบียง และราวสะพาน
เนื่องจากบวชพร้อมกันเยอะ ก็ต้องแย่งที่ตากบาตรกัน บาตรที่ผึ่งบนราวสะพาน
มักโดนเณรรูปอื่นชนจนบาตรตกน้ำป๋อมแป๋ม เวลาบิณฑบาตจึงต้องหาพาชนะ
อื่นใช้แทน....ก้นสระน้ำในวัดจึงเต็มไปด้วยบาตร......ด้วยประการฉะนี้ล่ะโยม
ปล. ภาพถ่ายจากวัดเล่งเน่ยยี่ 2
น่ารักจริงๆครับเฮีย จำได้เลยช่วงหลายปีก่อนผมบวช มีเณรหลายรูปช่วงนั้น ซนกันจนพระอ่อนใจ 
