ยังไม่เคยดูหรอก ได้อ่านคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ ทำให้อยากหาแผ่นมาดู เป็นหนัง
เกี่ยวกับคนสูงอายุที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมานานพอสมควร พอที่จะรู้ว่าตนเองควรจะ
ทำอะไรและตัดสินใจอย่างไร
คู่สมรสอยู่ด้วยกันมานานกว่า 40 ปี จนกระทั่งฝ่ายหญิงป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์
เข้ารักษาในสถานบำบัด กฎของที่นี่ห้ามญาติผู้ป่วยเข้าเยี่ยมเป็นเวลา 1 เดือน
เพื่อไม่ให้เกิดปัญหากับการปรับตัวเข้าสู่สถานที่ใหม่
แต่นั่นไม่ใช่ความช้ำใจอย่างเดียวของฝ่ายชายที่ต้องห่างจากภรรยาสุดที่รัก
หลัง 1 เดือน เขากลับไปเยี่ยมภรรยาเพียงเพื่อจะพบว่า เธอลืมเขาไปหมดแล้ว
และกำลังสร้างความสัมพันธ์กับผู้ชายคนใหม่ในสถานบำบัดแห่งนั้น
"ถ้าคนที่เรารัก ลืมทุกสิ่งเกี่ยวกับเราไปแล้ว เราจะยึดมั่นในสิ่งนั้นอยู่ไหม?"
"คนเราควรจะตัดสินใจเพื่อความสุขของตัวเอง...และเมื่อตัดสินใจไปแล้ว...
เราก็สามารถแบ่งคนออกเป็น 2 ประเภท แบบแรกยอมรับชะตากรรมที่ตนเลือก
หรือ...ร้องไห้ฟูมฟายรวมถึงโทษตัวเองที่ตัดสินใจผิดพลาด..."
ดีใจจังที่เฮียไม่ได้เป็นอัลไซเมอร์
เฮียเฮียยังไม่ลืมนู๋
