2006/Jul/14

 

 

วันนี้มีอะไรสนุกๆ มาให้เล่น เคยเล่นกันมั้ยเอ่ย

 

เร่เข้ามา มานั่งล้อมวงกัน

ฉันจะเป็นคนเริ่มเล่าเรื่องก่อน

เพื่อนๆ ก็ช่วยกันเล่าต่อๆ กันไปในคอมเมนต์

จนรอบวง แล้วฉันจะเป็นคนเล่าปิดท้ายให้

ช่วยๆ กันแต่งหน่อยนะ

อยากให้นิทานเรื่องนี้เดินเรื่องอย่างไร

เขียนกันตามสบายครับท่าน

เจ้าหญิงแห่งความเหงา

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว มีเมืองเล็กๆ เมืองหนึ่งตั้งอยู่กลางทุ่งดอกไม้

ฟากหนึ่งมีภูเขาหิมะโอบล้อม อีกฟากหนึ่งเป็นทะเลสาบ

พระราชาปกครองเมืองด้วยเมตตา พระองค์มีพระธิดาองค์หนึ่ง

พระสิริโฉมงดงามนาม "เจ้าหญิงอาซาเลีย"

เนื่องด้วยกำพร้าพระมารดาตั้งแต่เยาว์

เจ้าหญิงไม่เคยแย้มพระสรวลเลยแม้แต่ครั้งเดียว

....................................................

(เพื่อนๆ ช่วยกันเล่าต่อเร้ว เขียนในคอมเมนต์ตามสบาย)

(เหตุการณ์ต่อไปจะเป็นอย่างไร อยากรู้จัง)

*******************************

.

.

.

.

กระโจ๊งเหง่ง กระโจ๊งเหง่ง (เสียงฆ้อง)
"เจ้าข้าเอ๊ย ชาวประชา
เจ้าหญิงกะเจ้าชายทรงฝากมาบอกว่า
ขอบใจทุกๆ ท่านที่ช่วยกันเล่า นิทานพากันงง
เจ้าหญิงกะเจ้าชาย อ่านไปขำกลิ้งไป ทุกทิวา ราตรี"

ปล. ไว้ว่างๆ คราวหน้ามาเล่นกันใหม่นะ หนุกหนานดีจัง

Comment

Comment:

Tweet


big smile big smile
#102 by จดจำไว้เสมอ At 2011-01-02 21:04,
แบบนี้เคยเล่นแถวลานไทยมุง ขื่อบอร์ดนิทานพันหัว ชอบมากเลยค่ะ บางเรื่องเป็นเรื่องเป็นราวมาก เคยคิดจะรื้อฟื้นขึ้นมาเล่นกันเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้จะไปรื้อฟื้นที่ไหน ปัจจุบันบอร์ดนั้นปืดไปซะแระ เสียดาย
#101 by ดาวถัดมา At 2008-12-23 23:34,
ผ่านมาอ่าน ตาม Recommeded
ตลกดีค่ะ อ่านไป ขำไป ลุ้นด้วย
ว่าจะจบยังไง
มีภาค 2 มั้ยคะแบบว่า เจ้า ญ มีลูกมั้ย
ไรงี้ การผจญ ภัย ในต่างแดน ตามหา
เด็ดพ่อ ไรงี้ค่ะ
ชอบที่สุด
คือ
"ทันใดนั้น"
โห
สุดยอดจริงๆconfused smile confused smile confused smile Hot! Hot!
#100 by ลำดวน At 2008-11-26 12:44,
ขอเรื่องใหม่อีกนะคะ ๆ ๆ

เรื่องหน้าจะเข้ามาไวกว่านี้สักหน่อย อิอิ

มาไม่ทันเค้าเล้ย..
(แถมมั่วนิ่มไปเรื่อยอีกตะหาก..ยังมานึกว่ายังไม่จบซะอีก...ที่จริงมีคอมเม้นตั้ง 2 หน้าแน่ะ) อิอิ

ขอบคุณ Entry ที่ทำให้ทุกคนมีรอยยิ้ม และทำให้หายเครียด แบบนี้นะคะ big smile ชอบ ๆ
โอ๊ะ ตายแล้ว โทดที ๆ......จบแล้วมั๊งเรื่องนี้ ไม่ได้ รีเฟรสหน้านี้น่ะค่ะ...

เข้ามามั่วแล้วเรา... เอิ๊ก ๆ

ก็ว่ากันไปนะคะ...

สรุปว่าหนุกดีค่ะ ขำดี... question
เอ๋..รู้สึกจะยังไม่จบนะนี่..ขอช่วยต่อนะคะ...

.........

สิ่งที่เจ้าหญิงพบนั้น อยู่ในกล่องสีแดง ๆ ชมพู ๆ ม่วง ๆ ทอง ๆ (เอ๋ เอาสีไรดีหว่า...)
ใบเล็ก ๆ ใบหนึ่ง ซึ่งเจ้าหญิงบังเอิญเหลือบไปเห็นแขวนอยู่บนต้นไม้ ริมหนองน้ำในป่าปาปิก้า...

question

< ได้เท่านี้แหล่ะ คิดไม่ออกแล้ว ฝากคนต่อไปนะคะ double wink >
สวัสดีเช้าวันเสาร์คะเฮีย เอ้ย..บ่ายแล้วซิคะ กิกิ

พลอยจ๋ายังรอฟังนิทาน สนุกๆ ขอเฮียอยู่นะ มาอัพ เร็วๆ ซิคะ พลอยจ๋าอยากหัวเราะ
#92 by พี่พลอยจ๋า At 2007-05-26 13:15,
ขำกลิ้งคะ นิทานช่วยกันแต่ง
#91 by MayaKniGht At 2007-03-11 00:25,
แล้วเด็กน้อยก็นอนดูดนมเจ้าหญิงหลับสะบายใจเฉิบไปเรยย อิจฉาแกเจงๆๆไอ้เด็กเวลลล
#90 by อาสุจิ At 2007-02-21 16:22,
หลังจากนั้นก้อมีเหล่าเด็ก ๆ เข้ามาวิ่งเล่น และเรียนรู้วิชาต่าง ๆ จากเจ้าหญิง แต่ทว่า มีเด็กอยู่หนึ่งชอบทำลักษณะท่าทางแปลก ๆ ชอบแอบมองเจ้าหญิง เวลาเผลอ

เย็นวันหนึ่งขณะที่เจ้าหญิงกำลังเก็บจานขนม และน้ำหวานที่นำมาให้เด็ก ๆ กิน เด็ก ๆ คนอื่นได้กลับบ้านกันหมดแล้วแต่เด็กน้อยผู้น่าสงสัยคนนั้นยังอยู่ และยืนแอบมองเจ้าหญฺงอยู่อย่างนั้น

"เจ้ายังไม่กลับอีกหรือ" เจ้าหญิงถาม

"ไม่ข้ายังไม่กลับ" เด็กน้อยคนนั้นตอบเสียงเรียบ

"เจ้าเป็นลูกเต้าเหล่าใคร ทำไมเจ้าถึงไม่กลับบ้าน นี่ที่บ้านไม่เป็นห่วงเจ้าแย่หรือ" เจ้าหญิงถามด้วยความห่วงใยและสงสัยนักว่าทำไมเด็กคนนี้ไม่มีที่ท่าว่าจะสนใจเรื่องราวของครอบครัวตัวเอง จากครั้งก่อน ที่เจ้าหญิงให้วาดภาพเกี่ยวกับครอบครัว เด็กน้อยคนนี้กลับนำกระดาษเปล่ามาส่งคืนให้กับเจ้าหญฺง

สีหน้าเรียบเฉยของเด็กน้อยเริ่มมีร้อยยิ้มที่มุมปาก "ข้านึกว่าจะไม่ถามซะแล้วว่าข้าเป็นลูกใคร"

เด็กน้อยขยับตัวเข้ามาใกล้เจ้าหญิงมากขึ้น เจ้าหญิงเองก้อชักจะเริ่มรู้สึกแปลก ๆ

" แม่ของข้า ก้อคือเจ้าไง "

-------------------------------------------------------

อ้าว ซะงั้นอ่ะ เหอ ๆ ๆ

#89 by คนธรรมดา At 2006-07-31 20:04,
พระบิดาของเจ้าหญิง ทรงกังวลพระทัยเป็นอันมาก เนื่องจากเห็ฯพระราชธิดาของพระองค์ดูซึมเศร้าและเหงาหงอยไม่ยิ้มแย้มแจ่มใส

พนะบิดาจึงได้จัดงานรื่นเริงขึ้นในพระราชวัง และจัดให้มีการแสดงของแต่ละหมู่บ้านขึ้น ซึ่งแต่ละม.บ้านนั้นต้องมีการแสดงหนึ่งชุด

การแสดงแต่ละชุดนั้นเป็นที่พอพระทัยของพระราชามาก เพราะตลอดเวลาที่มีการแสดงเจ้าหญิงจะทรงแย้มพระสรวลเล็กน้อยเสมอ นั่นถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่มีการแสดงอยู่ชุดนึงที่เจ้าหญิงทรงยิ้มและทรงพระสรวลเป็นพิเศษ นั่นคือการแสดงของเด็กน้อยในม.บ้านแห่งหนึ่งที่ทุกคนต่างร้องเพลงและยิ้มแย้มแจ่มใส ภาพเด็กน้อยน่ารักทำให้เจ้าหญิงอาซาเลียยิ้มๆแย้มและหัวเราะได้ หลังจากงานเลี้ยงจบลง พระธิดาได้ทูลถามพระบิดาว่า จะขอออกไปเดินเล่นหรือเที่ยวเล่นนอกวังบ้างหรือไม่โดยให้เด็กเป็นราชองค์รักษ์ พระราชาตรัสออกมาว่า "ลูกจะทำอะไรก็ได้ตามใจของลูก ทำในสิ่งที่ลูกรัก"และยังได้พูดต่ออีกว่า "อาซาเลียลูกรัก พ่อเข้าใจเจ้าว่าลูกเหงาตั้งแต่แม่ของลูกจากไป แต่พ่ออยากให้ลูกรู้ว่า..แม่ของลูกคอยเฝ้ามองลูกอยู่บนนั้น (ท้องฟ้า) และถ้าหากแม่ของลูกมองลงมาแล้วเห็นว่าลูกไม่มีความสุขตั้งแต่นางจากมา นางคงจะไม่มีความสุข พ่อยากให้ลูกมีความสุขเพราะฉะนั้นลูกอยากจะทำสิ่ง
พ่อไม่ห้ามลูก ทำในสิ่งที่รัก และทำในสิ่งที่ดี พ่อเชื่อว่าแม่ของเจ้าจะภูมิใจที่ได้เฝ้ามองและเห็นว่าลูกมีความสุขและยิ้มได้"

เมื่อเจ้าหญิงทรงได้ฟังดังนั้นก็ทรงเข้าใจและยิ้มให้กับพระบิดาว่า ตั้งแต่นี้ต่อไปจะมีความสุขกับชีวิตและยิ้มรับกับทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต มองอย่างเข้าใจและมีเหตุผล พระบิดาทรงได้ฟังดังนั้นก็ทรงยิ้มและทั้งพระราชาและเจ้าหญิงอาซาเลียก็ทรงกอดกัน ณ ตอนนั้นเจ้าหญิงอาซาเลียได้ตรัสกับพระบิดาว่า "ลูกชอบเด็กๆพวกนั้น ลูกเห็ฯถึงความน่ารักสดใสของเด็กที่ยิ้มแย้มและมีความสุข ลูกคิดว่าลูกอยากจะสอนหนังสือกับเด็กๆพวกนั้นในยามที่ลูกว่างจากภารกิจในวัง ลูกอยากสอนเด็กวาดรูปแลพอยากให้ท่านพ่ออนุญาตให้ลูกพาเด็กนอ้ยๆทั้งหลายเข้ามาเล่นที่สวนของพระราชวังเราได้ไหมเพคะ"

พระราชาทรงตรัสตอบผู้เป็นลูกสาวว่า " ได้ลูกรัก"

ยิ้มๆ

มาช่วยแต่งแล้วค่ะ เฮียจั่นเจา เพิ่งมีเวลาเข้ามา ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาเลยค่ะ เหนื่อยมากเลย แต่ว่ายิ้มๆได้ค่ะ

คิดถึงนะคะ เฮียจั่น

ขอไปทำงานต่อละค่ะ

ปล..พีอาจจะแต่งแวกแนวกับคนอื่นๆนะคะ..

#88 by ท้องฟ้า At 2006-07-28 09:47,
และแล้วก้อแต่งซะจนจบเรื่องเลย
สั้นๆแต่ได้ใจความงับพี่จั่นเจา อิอิ
จบแบบแฮปปี้เอนดิ้งๆ
#87 by ♪~❤~Minmin~❤~♪ At 2006-07-17 19:44,
ทอดจิ้มซีอิ๋วขายนี่ท่าจะไม่ไหวนะงับพี่จั่นเจา
แต่ก้อเป็นอีกเมนูนึงที่ในอนาคตอาจจะมีคนทำ
น่าลองดูเหมือนกันนะค้า อิอิ...
แต่ถ้าเป็นกระจั๋วบ้านนี่คงสกปรกอี๊ -*-
คงโดน DDt ซะก่อน มีสารตกค้างเยอะด้วย

นิทานช่วยกันเล่า ยังไม่เคยอ่านเลยเจ้าค่ะ

แต่งต่อๆๆ...
และแล้วเจ้าหญิงก็ประกาศหาบุคคลที่ทำให้
พระองค์ทรงแย้มสรวลได้ไม่ว่าวิธีใดก็ได้
หากทำให้พระองค์แย้มสรวลได้สักครั้งจะได้แต่งงาน มีชีวิตคู่กับพระองค์

เจ้าชายองค์แล้วองค์เล่าก็พยายามสมัครมา
แต่องค์แล้วองค์เล่า ก็ยังทำให้เจ้าหญิงหัวเราะไม่ได้

เจ้าชายทั้งหลายลองกันหลากหลายวิธี

เล่าเรื่องตลกก้อแล้ว แสดงละครก็แล้ว
องค์แล้วองค์เล่า ก็ยังทำให้องค์หญิงหัวเราะไม่ได้

และแล้วก็มาถึงเจ้าชายองค์สุดท้าย
เจ้าชาย ใช้ขนนกเขี่ยเบาๆที่ฝ่าเท้าขององค์หญิง
และแล้ว องค์หญิงก้อหัวเราะ
เจ้าชายทั้งหลายประหลาดใจมาก โอ้วมายก๊อต
และแล้ว ปริศนาก้อถูกไขออกว่า
เจ้าหญิงองค์นี้ บ้าจี้นะเอง

จี้ซะไม่เมียะนะงับพี่จั่นเจา อิอิ
และแล้ว อนาคตแบบมินจะเป็นนักเล่าเรื่อง
ได้มะเนี่ย อิอิ ><~ ก้อไปเรื่อยๆ เอิ๊กๆ
#86 by ♪~❤~Minmin~❤~♪ At 2006-07-17 19:43,
กระทู้ฮอต มีแต่คนชอบสร้างเรื่อง
อุ๊ย ไม่ใช่ๆ มีแต่คนแต่งเรื่องเก่งๆ
ฮาโค..ต...ร...
#85 by lekasus At 2006-07-17 13:06,
เฮียคะ


ไว้พีมาอ่านนะคะ แวะมายิ้มๆให้ก่อนนะคะ เดี๋ยวมาช่วยแต่งนะคะ



ปล..งานเยอะมากเลยค่ะ
#83 by ท้องฟ้า At 2006-07-17 09:34,
ยังไม่มีตอนเจ้าชายบิโอเช่ยิ้มได้เลยอะค่ะ

ทุกคนลืมไปแล้วง่า.... น้อยใจ..
#82 by simplified At 2006-07-17 00:06,
จบแบบยังงงๆๆ และขำๆ ๆ555
#81 by ...Cheon... At 2006-07-16 22:26,
เสียดายอย่างเดียว เจ้าชายไม่ได้เป็นเกย์ ....

ชิ ... ไม่ยอมให้จบง่ายๆ หรอก ...

==================================

15 ปีให้หลัง ... หลังจากที่เจ้าชายและเจ้าหญิงครองคู่ชู้ชื่นกันมาเป็นเวลาถึง 15 ปี ...

วันหนึ่งวันนั้นก็มาถึง ... เจ้าชายอูลูอูกี้ก็เดินทางมายังเมืองของเจ้าชายและเจ้าหญิง ...

เจ้าชายอูลูอูกี้ทรงแนะนำพระองค์ต่อเจ้าชายและเจ้าหญิง (ซึ่งขณะนี้พระศิริโฉมของพระองค์ทั้งสองยังคงงดงามไม่มีเปลี่ยน เพราะหัวเราะนี่เองทำให้หน้าใสกิ๊ก ... อย่าลืมหัวเราะทุกวันนะครับ) ...

นอกเรื่อง ... กลับมากลับมา ถึงไหนแล้ว ....

เจ้าชายอูลูอูกี้ทรงแนะนำพระองค์ต่อเจ้าชายและเจ้าหญิง ว่าเจ้าชายอูลูอูกี้นั้นก็คือพระโอรสในเจ้าชายอูลูอูก้า

===============================

ง่ะ อยากเล่าต่อ แต่เดี๋ยวโดนเฮียด่า .. ปล่อยให้คนอื่นมาเล่นบ้าง ...