2006/Jul/14

 

 

วันนี้มีอะไรสนุกๆ มาให้เล่น เคยเล่นกันมั้ยเอ่ย

 

เร่เข้ามา มานั่งล้อมวงกัน

ฉันจะเป็นคนเริ่มเล่าเรื่องก่อน

เพื่อนๆ ก็ช่วยกันเล่าต่อๆ กันไปในคอมเมนต์

จนรอบวง แล้วฉันจะเป็นคนเล่าปิดท้ายให้

ช่วยๆ กันแต่งหน่อยนะ

อยากให้นิทานเรื่องนี้เดินเรื่องอย่างไร

เขียนกันตามสบายครับท่าน

เจ้าหญิงแห่งความเหงา

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว มีเมืองเล็กๆ เมืองหนึ่งตั้งอยู่กลางทุ่งดอกไม้

ฟากหนึ่งมีภูเขาหิมะโอบล้อม อีกฟากหนึ่งเป็นทะเลสาบ

พระราชาปกครองเมืองด้วยเมตตา พระองค์มีพระธิดาองค์หนึ่ง

พระสิริโฉมงดงามนาม "เจ้าหญิงอาซาเลีย"

เนื่องด้วยกำพร้าพระมารดาตั้งแต่เยาว์

เจ้าหญิงไม่เคยแย้มพระสรวลเลยแม้แต่ครั้งเดียว

....................................................

(เพื่อนๆ ช่วยกันเล่าต่อเร้ว เขียนในคอมเมนต์ตามสบาย)

(เหตุการณ์ต่อไปจะเป็นอย่างไร อยากรู้จัง)

*******************************

.

.

.

.

กระโจ๊งเหง่ง กระโจ๊งเหง่ง (เสียงฆ้อง)
"เจ้าข้าเอ๊ย ชาวประชา
เจ้าหญิงกะเจ้าชายทรงฝากมาบอกว่า
ขอบใจทุกๆ ท่านที่ช่วยกันเล่า นิทานพากันงง
เจ้าหญิงกะเจ้าชาย อ่านไปขำกลิ้งไป ทุกทิวา ราตรี"

ปล. ไว้ว่างๆ คราวหน้ามาเล่นกันใหม่นะ หนุกหนานดีจัง

Comment

Comment:

Tweet


big smile big smile
#102 by จดจำไว้เสมอ At 2011-01-02 21:04,
แบบนี้เคยเล่นแถวลานไทยมุง ขื่อบอร์ดนิทานพันหัว ชอบมากเลยค่ะ บางเรื่องเป็นเรื่องเป็นราวมาก เคยคิดจะรื้อฟื้นขึ้นมาเล่นกันเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้จะไปรื้อฟื้นที่ไหน ปัจจุบันบอร์ดนั้นปืดไปซะแระ เสียดาย
#101 by ดาวถัดมา At 2008-12-23 23:34,
ผ่านมาอ่าน ตาม Recommeded
ตลกดีค่ะ อ่านไป ขำไป ลุ้นด้วย
ว่าจะจบยังไง
มีภาค 2 มั้ยคะแบบว่า เจ้า ญ มีลูกมั้ย
ไรงี้ การผจญ ภัย ในต่างแดน ตามหา
เด็ดพ่อ ไรงี้ค่ะ
ชอบที่สุด
คือ
"ทันใดนั้น"
โห
สุดยอดจริงๆconfused smile confused smile confused smile Hot! Hot!
#100 by ลำดวน At 2008-11-26 12:44,
ขอเรื่องใหม่อีกนะคะ ๆ ๆ

เรื่องหน้าจะเข้ามาไวกว่านี้สักหน่อย อิอิ

มาไม่ทันเค้าเล้ย..
(แถมมั่วนิ่มไปเรื่อยอีกตะหาก..ยังมานึกว่ายังไม่จบซะอีก...ที่จริงมีคอมเม้นตั้ง 2 หน้าแน่ะ) อิอิ

ขอบคุณ Entry ที่ทำให้ทุกคนมีรอยยิ้ม และทำให้หายเครียด แบบนี้นะคะ big smile ชอบ ๆ
โอ๊ะ ตายแล้ว โทดที ๆ......จบแล้วมั๊งเรื่องนี้ ไม่ได้ รีเฟรสหน้านี้น่ะค่ะ...

เข้ามามั่วแล้วเรา... เอิ๊ก ๆ

ก็ว่ากันไปนะคะ...

สรุปว่าหนุกดีค่ะ ขำดี... question
เอ๋..รู้สึกจะยังไม่จบนะนี่..ขอช่วยต่อนะคะ...

.........

สิ่งที่เจ้าหญิงพบนั้น อยู่ในกล่องสีแดง ๆ ชมพู ๆ ม่วง ๆ ทอง ๆ (เอ๋ เอาสีไรดีหว่า...)
ใบเล็ก ๆ ใบหนึ่ง ซึ่งเจ้าหญิงบังเอิญเหลือบไปเห็นแขวนอยู่บนต้นไม้ ริมหนองน้ำในป่าปาปิก้า...

question

< ได้เท่านี้แหล่ะ คิดไม่ออกแล้ว ฝากคนต่อไปนะคะ double wink >
สวัสดีเช้าวันเสาร์คะเฮีย เอ้ย..บ่ายแล้วซิคะ กิกิ

พลอยจ๋ายังรอฟังนิทาน สนุกๆ ขอเฮียอยู่นะ มาอัพ เร็วๆ ซิคะ พลอยจ๋าอยากหัวเราะ
#92 by พี่พลอยจ๋า At 2007-05-26 13:15,
ขำกลิ้งคะ นิทานช่วยกันแต่ง
#91 by MayaKniGht At 2007-03-11 00:25,
แล้วเด็กน้อยก็นอนดูดนมเจ้าหญิงหลับสะบายใจเฉิบไปเรยย อิจฉาแกเจงๆๆไอ้เด็กเวลลล
#90 by อาสุจิ At 2007-02-21 16:22,
หลังจากนั้นก้อมีเหล่าเด็ก ๆ เข้ามาวิ่งเล่น และเรียนรู้วิชาต่าง ๆ จากเจ้าหญิง แต่ทว่า มีเด็กอยู่หนึ่งชอบทำลักษณะท่าทางแปลก ๆ ชอบแอบมองเจ้าหญิง เวลาเผลอ

เย็นวันหนึ่งขณะที่เจ้าหญิงกำลังเก็บจานขนม และน้ำหวานที่นำมาให้เด็ก ๆ กิน เด็ก ๆ คนอื่นได้กลับบ้านกันหมดแล้วแต่เด็กน้อยผู้น่าสงสัยคนนั้นยังอยู่ และยืนแอบมองเจ้าหญฺงอยู่อย่างนั้น

"เจ้ายังไม่กลับอีกหรือ" เจ้าหญิงถาม

"ไม่ข้ายังไม่กลับ" เด็กน้อยคนนั้นตอบเสียงเรียบ

"เจ้าเป็นลูกเต้าเหล่าใคร ทำไมเจ้าถึงไม่กลับบ้าน นี่ที่บ้านไม่เป็นห่วงเจ้าแย่หรือ" เจ้าหญิงถามด้วยความห่วงใยและสงสัยนักว่าทำไมเด็กคนนี้ไม่มีที่ท่าว่าจะสนใจเรื่องราวของครอบครัวตัวเอง จากครั้งก่อน ที่เจ้าหญิงให้วาดภาพเกี่ยวกับครอบครัว เด็กน้อยคนนี้กลับนำกระดาษเปล่ามาส่งคืนให้กับเจ้าหญฺง

สีหน้าเรียบเฉยของเด็กน้อยเริ่มมีร้อยยิ้มที่มุมปาก "ข้านึกว่าจะไม่ถามซะแล้วว่าข้าเป็นลูกใคร"

เด็กน้อยขยับตัวเข้ามาใกล้เจ้าหญิงมากขึ้น เจ้าหญิงเองก้อชักจะเริ่มรู้สึกแปลก ๆ

" แม่ของข้า ก้อคือเจ้าไง "

-------------------------------------------------------

อ้าว ซะงั้นอ่ะ เหอ ๆ ๆ

#89 by คนธรรมดา At 2006-07-31 20:04,
พระบิดาของเจ้าหญิง ทรงกังวลพระทัยเป็นอันมาก เนื่องจากเห็ฯพระราชธิดาของพระองค์ดูซึมเศร้าและเหงาหงอยไม่ยิ้มแย้มแจ่มใส

พนะบิดาจึงได้จัดงานรื่นเริงขึ้นในพระราชวัง และจัดให้มีการแสดงของแต่ละหมู่บ้านขึ้น ซึ่งแต่ละม.บ้านนั้นต้องมีการแสดงหนึ่งชุด

การแสดงแต่ละชุดนั้นเป็นที่พอพระทัยของพระราชามาก เพราะตลอดเวลาที่มีการแสดงเจ้าหญิงจะทรงแย้มพระสรวลเล็กน้อยเสมอ นั่นถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่มีการแสดงอยู่ชุดนึงที่เจ้าหญิงทรงยิ้มและทรงพระสรวลเป็นพิเศษ นั่นคือการแสดงของเด็กน้อยในม.บ้านแห่งหนึ่งที่ทุกคนต่างร้องเพลงและยิ้มแย้มแจ่มใส ภาพเด็กน้อยน่ารักทำให้เจ้าหญิงอาซาเลียยิ้มๆแย้มและหัวเราะได้ หลังจากงานเลี้ยงจบลง พระธิดาได้ทูลถามพระบิดาว่า จะขอออกไปเดินเล่นหรือเที่ยวเล่นนอกวังบ้างหรือไม่โดยให้เด็กเป็นราชองค์รักษ์ พระราชาตรัสออกมาว่า "ลูกจะทำอะไรก็ได้ตามใจของลูก ทำในสิ่งที่ลูกรัก"และยังได้พูดต่ออีกว่า "อาซาเลียลูกรัก พ่อเข้าใจเจ้าว่าลูกเหงาตั้งแต่แม่ของลูกจากไป แต่พ่ออยากให้ลูกรู้ว่า..แม่ของลูกคอยเฝ้ามองลูกอยู่บนนั้น (ท้องฟ้า) และถ้าหากแม่ของลูกมองลงมาแล้วเห็นว่าลูกไม่มีความสุขตั้งแต่นางจากมา นางคงจะไม่มีความสุข พ่อยากให้ลูกมีความสุขเพราะฉะนั้นลูกอยากจะทำสิ่ง
พ่อไม่ห้ามลูก ทำในสิ่งที่รัก และทำในสิ่งที่ดี พ่อเชื่อว่าแม่ของเจ้าจะภูมิใจที่ได้เฝ้ามองและเห็นว่าลูกมีความสุขและยิ้มได้"

เมื่อเจ้าหญิงทรงได้ฟังดังนั้นก็ทรงเข้าใจและยิ้มให้กับพระบิดาว่า ตั้งแต่นี้ต่อไปจะมีความสุขกับชีวิตและยิ้มรับกับทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต มองอย่างเข้าใจและมีเหตุผล พระบิดาทรงได้ฟังดังนั้นก็ทรงยิ้มและทั้งพระราชาและเจ้าหญิงอาซาเลียก็ทรงกอดกัน ณ ตอนนั้นเจ้าหญิงอาซาเลียได้ตรัสกับพระบิดาว่า "ลูกชอบเด็กๆพวกนั้น ลูกเห็ฯถึงความน่ารักสดใสของเด็กที่ยิ้มแย้มและมีความสุข ลูกคิดว่าลูกอยากจะสอนหนังสือกับเด็กๆพวกนั้นในยามที่ลูกว่างจากภารกิจในวัง ลูกอยากสอนเด็กวาดรูปแลพอยากให้ท่านพ่ออนุญาตให้ลูกพาเด็กนอ้ยๆทั้งหลายเข้ามาเล่นที่สวนของพระราชวังเราได้ไหมเพคะ"

พระราชาทรงตรัสตอบผู้เป็นลูกสาวว่า " ได้ลูกรัก"

ยิ้มๆ

มาช่วยแต่งแล้วค่ะ เฮียจั่นเจา เพิ่งมีเวลาเข้ามา ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาเลยค่ะ เหนื่อยมากเลย แต่ว่ายิ้มๆได้ค่ะ

คิดถึงนะคะ เฮียจั่น

ขอไปทำงานต่อละค่ะ

ปล..พีอาจจะแต่งแวกแนวกับคนอื่นๆนะคะ..

#88 by ท้องฟ้า At 2006-07-28 09:47,
และแล้วก้อแต่งซะจนจบเรื่องเลย
สั้นๆแต่ได้ใจความงับพี่จั่นเจา อิอิ
จบแบบแฮปปี้เอนดิ้งๆ
#87 by ♪~❤~Minmin~❤~♪ At 2006-07-17 19:44,
ทอดจิ้มซีอิ๋วขายนี่ท่าจะไม่ไหวนะงับพี่จั่นเจา
แต่ก้อเป็นอีกเมนูนึงที่ในอนาคตอาจจะมีคนทำ
น่าลองดูเหมือนกันนะค้า อิอิ...
แต่ถ้าเป็นกระจั๋วบ้านนี่คงสกปรกอี๊ -*-
คงโดน DDt ซะก่อน มี